ITeR 41 - Een duidelijk geval: geautomatiseerde afhandeling
Dit deel van de ITeR-reeks gaat over het nemen van beschikkingen met behulp van geautomatiseerde systemen. De praktische relevantie van het rechtstheoretische onderscheid tussen hard en clear cases staat in dit onderzoek centraal. Een clear case is een zogenaamd 'glad' geval, dat netjes in de regels past. Bij een hard case is er iets aan de hand: de feiten zijn discutabel of passen niet goed in de regels, of er moet om een of andere reden een uitzondering gemaakt worden. De hypothese die aan dit onderzoek ten grondslag ligt, is dat het gebruik van geautomatiseerde systemen het risico met zich meebrengt dat een hard case niet als zodanig wordt herkend en als clear case wordt afgedaan. De vragen waar dit onderzoek over gaat zijn de volgende: - Worden bij gebruik van geautomatiseerde systemen inderdaad hard cases afgedaan als clear cases?
- Voorzover hard cases als clear cases afgedaan worden: hoe moet dat normatief gewaardeerd worden?
- Zijn er kenmerken aan regels of aan systemen die van invloed zijn op:
- het risico dat hard cases als clear cases worden afgedaan?
- op de normatieve waardering van het afdoen van hard cases als clear cases?
Daartoe is een drietal velden empirisch onderzocht, te weten administratiefrechtelijke afdoening van verkeersovertredingen (de 'Wet Mulder'), de toekenning van bijstanduitkeringen door gemeentelijke sociale diensten, en de beoordeling van belastingaangiften.
|
 |
